Ego, civis Romanus, memini noctem illam terribilem cum Nero imperator in Palatio suo sedebat et Roma sub tenebris iacebat.

Subito, ignis ingens ortus est; flammae per vias nostras celeriter serpere coeperunt.

Nos, cives perterriti, fugiebamus; clamores, luctus, et tumultus undique resonabant.

Nero, super urbem ardentem spectans, citharam canebat, quasi fatum urbis nostrae contemneret.

Postquam ignis exstinctus est, vidimus ruinas; Nero tamen novas domos et templa aedificari iussit, sed multi eum de calamitate culpabant.